Op 28 december werd de afscheidsceremonie voor Lalasamayi gehouden in Radhadesh. Het was een mooie ceremonie en werd zeer gewaardeerd door haar familie en de 60 toegewijden die kwamen om een laatste groet te brengen.

Vooraleer de ceremonie van start ging, gaf Kancana-valli, die ceremoniemeester van dienst was, een woordje uitleg over het programma en wees de familie de zaal waar het zou plaatsvinden. Ze deed dit met zorg en was zeer attent voor de noden van de familie.

Toen de lijkwagen aankwam, startten de toegewijden een zachte kirtan en werd de kist naar de zaal gebracht. Iedereen werd uitgenodigd om wat water uit de Ganges-rivier op de kist te sprenkelen en een rondgang te maken om de kist. Waarna deelnemingen betuigd werden aan de familie.

Een paar verzen werden toen voorgelezen uit de Bhagavad-gita over de eigenschappen van de ziel, gevolgd door het lied 'je anilo prema-dhana’ — een prachtige bhajan die gevoelens van afscheiding uit.

Zijne Heiligheid Bhakti Charu Swami, de spiritueel leraar van Lalasamayi, was zeer ontgoocheld dat hij niet in staat was om de ceremonie persoonlijk bij te wonen. Zijn brief, die vol van lof was voor zijn geliefde leerling, werd voorgelezen door Rudradeva Dasa.

U hebt zo veel gedaan voor ons allen, maar U vroeg er niets ervoor terug. U stond niemand toe u te dienen, zelfs wanneer uw lichaam ouder werd. Niettemin hadden de toegewijden van Radhadesh altijd de grootste liefde en respect voor u en waren bereid om al het nodige met liefde te doen. — Bhakti Charu Swami

Een andere brief, van Hrdaya Caitanya Dasa (de tempelpresident van Radhadesh), werd voorgelezen door Manohara Dasa.

Als een gemeenschap voelen we ons zeer geëerd de kans te krijgen deze ceremonie te verzorgen voor Lalasamayi Mataji. Dank u wel om ons deze mogelijkheid te bieden samen met u door deze zeer persoonlijke tijd te komen. Ik ben ervan overtuigd dat ze ons haar volle zegeningen geeft, geplezierd door de manier waarop we haar proberen van dienst te zijn. — Hrdaya Caitanya Dasa

Ingrid, Lalasamayi’s dochter, heeft dan, in naam van de hele familie, een tekst voorgelezen waarin ze voornamelijk haar moeders grote vastberadenheid en persoonlijkheid verheerlijkte. Hierna werd ieder voor zich uitgenodigd even stil te staan bij wat Lalasamayi voor hen betekende.

Een arati ceremonie werd dan aangeboden aan Lalasamayi. Terwijl elk bloemblaadjes strooide op de kist, zong Nadia Bihari Dasa zacht ‘Ohe! Vaishnava Thakura’ — een gebed dat gezongen wordt voor speciale toegewijden. Als een laatste dienst aan Lalasamayi droegen de toegewijden haar in processie buiten rond de tempel onder het zingen van kirtan. Een aantal toegewijden zijn dan meegegaan naar Luik, ongeveer 40 km van Radhadesh, voor de crematie.

Hoewel het altijd triest is wanneer iemand dit aardse bestaan verlaat, was Lalasamayi’s heengaan zo glorieus dat wij, als gemeenschap, het gevoel hebben dat ze haar uiteindelijke bestemming bereikt heeft en, zoals wij dat zeggen, “Teruggekeerd is naar huis, naar God.” Die plaats is voorzeker vol van geluk en vreugde en was ook haar grootste verlangen. Daar ze zo actief was gedurende haar aardse leven, zijn we zeker dat ze nog veel meer zal verwezenlijken in het spirituele rijk. Ze zal ongetwijfeld zeer verheugd zijn met het gezelschap en de omgeving daar. Ze zal voor altijd gemist worden maar, te zijner tijd, kunnen we haar opnieuw ontmoeten en zal ze ons opnieuw inspireren met haar prachtige kwaliteiten.— Kancana-valli Devi Dasi